ecOnuizer

 

 

"อรุณสวัสดิ์ค่ะ"

รอยยิ้ม และเสียงของหญิงสาวผู้นั้น เปรียบเหมือนแสงสว่างในยามเช้า...

 

 

ใช่แล้ว..เธอคือนางในฝัน ผู้กำลังเดินผ่านหน้าเขา และก้าวเข้าไปในลิฟต์ไปอย่างช้าๆ

ประตูลิฟต์กำลังปิด พร้อมกับการจากไปของรอยยิ้มที่เขาหลงใหล 

เขาสูดลมหายใจ แล้วตัดสินใจกดปุ่มเปิดประตูลิฟต์

 

..มันเป็นยามเช้าแสนอบอุ่นที่เขาจำมันได้ขึ้นใจ 

 

 

...

 

 

เขาวิ่งลงมาตามขั้นบันได ดึงเนคไทบนคอของเขา และใส่รองเท้่าอย่างเร่งรีบ พร้อมหยิบกุญแจรถวิ่งออกไปจากบ้าน

 

"อรุณสวัสดิ์ค่ะ คุณ" รอยยิ้ม และเสียงของหญิงสาวผู้นั้น ลอยผ่านบานหน้าต่างห้องครัวออกมา

เขาชะงักนิ่งไปด้วยความลังเล ก่อนจะตัดสินใจก้าวเท้าเดินต่อไป

 

"ไม่ทานอาหารเช้าก่อนหรือคะ?" รอยยิ้ม และเสียงนั้น พยายามซ่อนความสงสัยอยู่ภายใน

เขาหันไปมองเธอตาขวาง ก่อนปิดประตูลงดังปัง แล้วสตาร์ทเครื่องขับออกไป

 

 

"ทำไมไม่ยอมปลุกนะ"เขาพึมพัมอยู่หลังพวงมาลัย

..เธอยืนร้องไห้อยู่ริมหน้าต่างห้องครัว

 

...

 

เสียงทำนองสรภัญญะเมื่อหัวค่ำ ยังคงดังก้องอยู่ในหัวของเขา และเร่งเ้ร้าให้ของเหลวใสรินไหลออกจากดวงตา

 

เตียงนอนที่คุ้นเคย ดูโล่งไปถนัดตา

พื้นที่ข้างกายเขา ..ว่างเปล่าในค่ำคืนนี้

 

เขานอนกอดหมอนใบเก่าที่เํธอหนุนอยู่ทุกค่ำคืน สูดดมกลิ่นอายที่ยังพอจะหลงเหลือ

..เพราะนั่นอาจเป็นเพียงไม่กี่สิ่งที่เํธอได้ืิทิ้งเอาไว้ ก่อนที่ร่างกายของเธอจะลาโลกใบนี้ไป

 

เขาเข้าใจในความไม่แน่นอนของโลกใบนี้

และเข้าใจดีว่าอุบัติเหตุสามารถเกิดขึ้นได้

 

 

 

แต่เขาจะทำใจได้อย่างไร กับความรู้สึกในใจที่ยังค้างคาว่า เขาอาจจะเป็นสาเหตุของสิ่งเหล่านั้น

 

 

...

 

เธอยกมือขึ้นปาดน้ำตาที่ริมหน้าต่างแล้วมองนาฬิกา

..แต่ปลายสายตาของเธอได้พบกับอะไรบางอย่างที่วางอยู่บนเก้าอี้

 

มันคือกระเป๋าสีน้ำตาลใบเก่าที่เขาลืมมันเอาไว้..

 

เธอวิ่งไปหยิบกุญแจรถอีกคันอย่างรีบร้อน ก่อนที่จะขับมันออกไป..

โดยไม่คาดคิดล่วงหน้าว่า การเดินทางครั้งนั้น จะทำให้เธอไม่ได้พบกับเขาอีก ..ตลอดไป

 

...

 

เงามืด และเสียงสงัดในยามรัตติกาลช่างดูโหดร้าย

ความหดหู่ของมัน ชวนให้เขานึกถึงสิ่งไม่ดีทั้งหลายที่ได้ทำไว้กับเธอ..

 

ภาพในอดีตได้ย้อนกลับมาทำร้ายหัวใจของเขา

 

เขาโง่มากใช่มั้ย? ที่ได้ทำร้ายคนที่เขารัก และรักเขาจนหมดหัวใจ

เขาโง่มากใช่มั้ย? ที่ไม่เคยรู้ว่าตัวเองเปลี่ยนไปขนาดไหน

เขาโง่มากใช่มั้ย? ที่มารู้ตัวเองได้..ในวันที่สายเกินไป

 

...

 

เขายืนอยู่ที่ระเบียงของบ้านริมชายหาด และกวาดสายตาไกลออกไปยังปลายฟ้า ที่ตัดกับขอบของน้ำทะเล

สีอ่อนๆของลำแสง ค่อยๆแทงผ่านม่านเมฆที่ปลายฟ้า ราวศิลปะสูงมูลค่าในแกลอรี่

 

"อรุณสวัสดิ์ค่ะ"

 

รอยยิ้ม และเสียงของหญิงสาวผู้นั้น เปรียบเหมือนแสงสว่าง..

มันทำให้ร่างกาย และสายตาของเขาต้องเคลื่อนไหวไปยังต้นเสียง

 

"ตื่นแล้วหรือครับ?"

 

ชายหนุ่มยื่นมือไปหาหญิงสาว เธอยิ้มก่อนแทนคำตอบ ก่อนจะจับมือเขา แล้วดึงร่างของตนขึ้นจากเตียงนอน

 

"ทำอะไรอยู่หรือค่ะ?"

เธอก้าวนำเขาออกไปยังระเบียงริมหาด

 

"กำลังดูพระอาทิตย์ขึ้นนะ"

ชายหนุ่มเดินตามหลังมา

 

"สวยดีนะคะ"

เธอเปรยขึ้น

 

"แต่ก็ไม่เท่าคุณหรอก"

ชายหนุ่มสวมกอดจากด้านหลัง

 

เขาและเธอยิ้มให้กัน..

 

 

"ผมชอบแสงแดดในยามเช้า มันเป็นช่วงเวลาที่แสนงดงาม...

ผมคงเป็นสุขมากกว่าใคร หากลืมตาขึ้นมาตอนเช้า แล้วได้เห็นแสงสว่างที่ปลายขอบฟ้า.."

 

 

 

 

เขาล้วงมือเข้าไปในกระเป๋า หยิบเอาแหวนวงเล็กออกมา

 

 

 

 

"คุณจะเป็นแสงแดดยามเช้าให้ผมตลอดไปได้มั้ย?"

 

 

 

 

..มันเป็นยามเช้าแสนอบอุ่นที่เขาจำมันได้ขึ้นใจ

 

 

 

 

...

 

แล้วสิบปีที่ผ่านมา เขาทำอะไรลงไป !!!???

 

เขาคล้ายจะหลงลืมความสุขยามมองท้องฟ้าในเวลาเช้า

และนี่คงเป็นบทเรียนสำหรับเขา ที่ต้องถูกทิ้งให้อยู่ในเงามืดอันเดียวดาย

 

 

ค่ำคืนที่แสนทรมาน.. เขาจะผ่านมันไปได้เช่นไร

แม้กี่หยดน้ำตาที่รินไหล จึงจะลบล้างความมืดนั้นออกไป และทำให้ท้องฟ้าสว่างไสวได้อีกครั้ง

 

 

 

 

...

 

 

"อรุณสวัสดิ์ค่ะ"

รอยยิ้ม และเสียงของเด็กสาวผู้นั้น เปรียบเหมือนแสงสว่างในยามเช้า...

มันทำให้ร่างกาย และสายตาของเขาต้องเคลื่อนไหวไปยังต้นเสียง

 

 

"ทำอะไรอยู่หรือค่ะ? คุณพ่อ.."

เขาประคองกอดเธอไว้ น้ำตายังรินไหลอาบหน้า..

 

 

เธอยกมือเล็กๆของเธอวางลงบนใบหน้าของเขา

..ค่อยๆเกลี่ยนิ้วน้อยๆนั้น ลงบนรอยน้ำตา จนมันเหือดแห้งไป

 

 

 

"..เดี๋ยววันนี้พ่อไปส่งที่โรงเรียนเองนะ"

เขากระซิบที่หูซ้ายของเด็กสาว และมองเห็นแสงแดดยามเช้าที่กำลังสาดส่องเข้ามาทางบานหน้าต่าง

 

 

แม้ค่ำคืนจะยาวนาน และแสนทรมานเพียงใด

..ก็ยังมีเช้าวันใหม่เฝ้ารออยู่เสมอ

 

 

 

 

 

"อรุณสวัสดิ์"

 

 

 

-------------------------------------------------------------------------

สิ้นเดือนนี้ "ตุ้ยนุ้ย โปรเจ็คท์" จะมีการเปลี่ยนแปลง ติดตามได้ที่นี่ครับ

 

ติดตาม ตุ้ยนุ้ย โปรเจ็คท์ # ๙ [ตอน...กระดิก] วันที่ 28 กรกฎาคม 2552 ได้ ที่นี่ ครับ

ติดตาม ตุ้ยนุ้ย โปรเจ็คท์ ย้อนหลังได้ ที่นี่ ครับ